Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η μετάβαση του British Rail σε ένα δίκτυο με αερόφρενα δημιούργησε λογιστικές προκλήσεις για το Υπουργείο Άμυνας (MoD), του οποίου οι αποβάθρες είχαν απότομες καμπύλες που δεν μπορούσαν να φιλοξενήσουν τα νεότερα βαγόνια με μεγάλο μεταξόνιο.

Για να λυθεί αυτό, επιλέχθηκαν 50 βαγόνια με κεντρικό φρένο κενού και μεταξόνιο 12 ποδιών, γνωστά ως "Pipe" (κατασκευασμένα το 1961 υπό το Lot 3335 σύμφωνα με το Διάγραμμα 1/462) για μετατροπή. Οι πλευρές τους που κατέβαιναν ήταν ιδανικές για φορτία σε παλέτες. Τροποποιήθηκαν στα εργοστάσια Shildon το 1983 με αερόφρενα και ανάρτηση διπλού συνδέσμου UIC, και τέθηκαν σε λειτουργία ως βαγόνια γενικών εμπορευμάτων με τον κωδικό TOPS ODA, φέρνοντας το χρωματισμό Railfreight σε κόκκινο Καρναβάλι και γκρι Flint.

Τα ODA εξυπηρέτησαν επιτυχώς το δίκτυο του MoD μέχρι το τέλος της εποχής Speedlink. Μεταξύ 1991 και 1993, μεταφέρθηκαν σε τμήματα υποδομής ως βαγόνια ZDA, με χρωματισμό Satlink σε κόκκινο και κίτρινο για τη μεταφορά εξοπλισμού σηματοδότησης. Μετά την ιδιωτικοποίηση, τα επιζώντα ODA πέρασαν στην EWS, λειτουργώντας με χρώμα κόκκινο κρασί και χρυσό μέχρι που τα περισσότερα αποσύρθηκαν έως το 2010.

Εν τω μεταξύ, τα μη μετατρεπόμενα βαγόνια Lot 3335 εξυπηρετούσαν διάφορους τμηματικούς ρόλους — συμπεριλαμβανομένου του ανοιχτού γαλάζιου στόλου Project Mercury — πριν αποσυρθεί ο εξοπλισμός με φρένα κενού τη δεκαετία του 1990. Σήμερα, παραδείγματα τόσο των ODA όσο και των αρχικών παραλλαγών SOV διατηρούνται σε σιδηροδρομικές κληρονομιές.