Στις 6 Φεβρουαρίου 1919, ο Επιθεωρητής Μηχανών του Μεγάλου Ανατολικού Σιδηροδρόμου, Άλμπερτ Χιλ, παρουσίασε την έκθεσή του για την αντικατάσταση του βερνικιού ως τελικής επικάλυψης στους βαγόνια με βαφή, με το προτιμώμενο χρώμα του να είναι το Κόκκινο Λίμνης. Με την έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου, αυτό άρχισε να εφαρμόζεται από τον Απρίλιο του 1919. Οι πλευρές και τα άκρα του αμαξώματος, μαζί με τις βάσεις και τα κεφαλόστομια, βάφτηκαν στο Κόκκινο Λίμνης. Όλος ο μηχανισμός κάτω από το επίπεδο της βάσης ήταν μαύρος, ενώ τα κέντρα των τροχών Mansell βάφτηκαν είτε Κόκκινο Λίμνης είτε μαύρο. Οι οροφές βάφτηκαν λευκές ή υπόλευκες, μαζί με όλα τα εξαρτήματα της οροφής, αν και το τμήμα της οροφής μεταξύ της κάτω λωρίδας απορροής και των αετωμάτων βάφτηκε μεσαίου γκρι.

Τα διακοσμητικά στοιχεία του αμαξώματος επισημάνθηκαν με κρέμ ή κίτρινη γραμμή, και υιοθετήθηκε ένα νέο στυλ γραμμάτων με οδοντωτές άκρες, μαζί με μικρότερους αριθμούς κατηγορίας στις πόρτες όπου ήταν δυνατόν. Ως προαστιακά βαγόνια, αυτά δεν έφεραν το έμβλημα του GER. Τα βαγόνια πρώτης και δεύτερης κατηγορίας σημειώνονταν αντίθετα με την προσθήκη πλατιών χρωματικών λωρίδων κάτω από τα αετώματα — χρώμιο κίτρινο για την πρώτη κατηγορία και γαλάζιο γαλλικό για τη δεύτερη.

Όλα τα τρένα για το νέο προαστιακό πρόγραμμα του GER εκείνης της περιόδου, τις υπηρεσίες «Τζαζ», αποτελούνταν από 16 οχήματα, και οχήματα από τα Σετ Enfield έχουν επιλεγεί για αναπαράσταση σε αυτή την έκδοση. Για να επιτραπεί η κυκλοφορία σύντομων τρένων, το σύνολο των 16 βαγονιών χωριζόταν μεταξύ του 10ου και 11ου οχήματος, δημιουργώντας τμήματα 10 και 6 βαγονιών. Τα σετ σημειώνονταν σε κάθε άκρο, με «EE» για το τμήμα των 10 βαγονιών και «E» για το τμήμα των 6 βαγονιών, με ένα επιπλέον γράμμα (A, B, C, κ.ά.) να υποδηλώνει το μεμονωμένο σετ.

Αρχικά, τα Σετ Enfield χωρίζονταν σε τμήματα 12 και 4 βαγονιών, αλλά αυτό σύντομα εγκαταλείφθηκε υπέρ του διαχωρισμού 10/6 βαγονιών. Η σειρά λειτουργίας ήταν: 3η Θύρα Φρένων, 3η, 3η, 3η, 3η, 3η, 2η, 2η, 2η, 2η, 1η, 2η, 2η, 1η, 3η, 3η Θύρα Φρένων. Τα τμήματα χωρίζονταν μεταξύ των βαγονιών δεύτερης κατηγορίας για το διαχωρισμό 12/4 και μεταξύ δεύτερης και πρώτης για το διαχωρισμό 10/6. Τα Πακέτα A και C αποτελούν το πρώιμο τμήμα των 4 βαγονιών, με το Πακέτο B να προσθέτει τα δύο οχήματα που απαιτούνται για το μεταγενέστερο τμήμα των 6 βαγονιών.