Op 6 februari 1919 presenteerde Albert Hill, de locomotiefopzichter van de Great Eastern Spoorweg, zijn rapport over het vervangen van vernis als afwerking op rijtuigen door schilderwerk, waarbij zijn voorkeur uitging naar de kleur Karmozijnrood. Met goedkeuring van de Raad werd dit vanaf april 1919 ingevoerd. De zij- en eindwanden van de carrosserie, samen met de onderbalken en kopstukken, werden in Karmozijnrood geschilderd. Alle loopwerk onder het niveau van de onderbalk was zwart, terwijl de middens van de Mansell-wielen ofwel Karmozijnrood of zwart werden geschilderd. Daken werden wit of gebroken wit geschilderd, evenals alle dakbeslag, hoewel het dakgedeelte tussen de onderste regenlijst en de dakgoot middengrijs werd geschilderd.

De carrosserieranden werden afgezet in roomkleur of goudgeel, en er werd een nieuw lettertype met schreef ingevoerd, samen met kleinere klassennummers op de deurpanelen waar mogelijk. Omdat het om voorstedelijk materieel ging, droegen deze rijtuigen niet het wapenschild van de GER. Eerste- en tweedeklasrijtuigen werden in plaats daarvan aangeduid door brede kleurbanden onder de dakgoot—chroomgeel voor eerste klas en Frans blauw voor tweede klas.

Alle treinen voor het nieuwe voorstedelijke dienstrooster van de GER uit die tijd, de “Jazz”-diensten, bestonden uit maximaal 16 rijtuigen, en rijtuigen uit de Enfield-sets zijn gekozen voor deze uitgave. Om het rijden van korte treinen mogelijk te maken, werd de 16-rijtuigenlange samenstelling gesplitst tussen het 10e en 11e rijtuig, waardoor 10- en 6-rijtuigenlange delen ontstonden. De sets waren aan elk uiteinde gemerkt, met “EE” voor het 10-rijtuigend deel en “E” voor het 6-rijtuigend deel, met een extra letter (A, B, C, enz.) die de individuele set aanduidde.

Aanvankelijk werden de Enfield-sets gesplitst in 12- en 4-rijtuigendelen, maar dit werd al snel verlaten ten gunste van de 10/6-splitsing. De rijvolgorde was: 3e Klasse Remrijtuig, 3e, 3e, 3e, 3e, 3e, 2e, 2e, 2e, 2e, 1e, 2e, 2e, 1e, 3e, 3e Remrijtuig. De delen werden verdeeld tussen de tweedeklasrijtuigen voor de 12/4-splitsing en tussen de tweede en eerste klas voor de 10/6-splitsing. Pakketten A en C vormen het vroege 4-rijtuigend deel, waarbij pakket B de twee rijtuigen toevoegt die nodig zijn voor het latere 6-rijtuigend deel.